วันเสาร์ที่ 7 พฤศจิกายน


อ่าน: 1 เธสะโลนิกา 4:1-12
และอย่าทำให้พระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระเจ้าเสียพระทัย เพราะโดยพระวิญญาณนั้นท่านได้ถูกประทับตราหมายท่านไว้ เพื่อวันที่จะทรงไถ่ให้รอด -เอเฟซัส 4:30


อ่านพระคัมภีร์ภายใน 1 ปี: เยเรมีย์ 40-42, ฮีบรู 4

ช่วงนี้ของปีจะเป็นช่วงคอนเสิร์ตของนักเรียนชั้นมัธยม และนักเรียนที่เรียนดนตรีจะเตรียมตัวสำหรับการเฉลิมฉลองคริสตมาสที่ยิ่งใหญ่อลังการ คุณครูได้แจ้งรายละเอียดทั้งหมดให้นักเรียนและผู้ปกครองทราบถึงสองครั้ง และยังได้ย้ำอย่างชัดเจนถึงวันซ้อมใหญ่ที่ทุกคนต้องมา
แต่เมื่อถึงวันซ้อมจริง คุณแม่ที่ตื่นตระหนกได้โทรมาในระหว่างการซ้อม เพื่อตรวจสอบกับครูว่าลูกของเธอจะต้องซ้อมตอนกี่โมง ขณะที่อีกคนหนึ่งโทรมาบอกว่า “เรากำลังพาทอมมี่ไปบ้านคุณยาย ถ้าขาดเขาสักคนคงไม่เป็นไรใช่ไหมคะ” แต่เมื่อครูบอกว่าทุกคนต้องมาซ้อมและการซ้อมก็เริ่มขึ้นแล้ว เธอก็ได้ยินทางโน้นพูดว่า “ฉันจะไปรู้ได้ยังไง ไม่เห็นมีใครบอกฉันเลย”
ในเมื่อครูยังรู้สึกหงุดหงิดเมื่อบางคนไม่สนใจคำสั่งที่ชัดเจนของเธอ เป็นไปได้ไหมว่าพระเจ้าก็อาจจะรำคาญใจเช่นกัน เมื่อเรามีแนวโน้มที่จะละเลยคำสั่งของพระองค์? ใน 1 เธสะโลนิกา เปาโลย้ำเตือนถึงข้อความซึ่งพระเจ้าทรงดลใจให้บอกกับเราทั้งหลายว่า “ควรจะประพฤติอย่างไร จึงจะเป็นที่ชอบพระทัยพระเจ้า” และคำแนะนำเหล่านี้ได้ให้ไว้ “ในพระนามของ
พระเยซูเจ้า” (4:1-2) เปาโลอธิบายว่าพระเจ้าทรงเสียพระทัย เมื่อเราไม่ใส่ใจคำสอนของพระองค์ และดำเนินชีวิตตามอำเภอใจ (อฟ.4:30-5:2)
ให้เราตั้งใจอ่านพระดำรัสสั่งของพระเจ้าและดำเนินชีวิตตามนั้นโดยไม่มีข้อแก้ตัวใดๆ – JDB

พระคำพระเจ้ามีให้ เชื่อฟังแล้วได้พระพร
ทำตามพระคำสั่งสอน พระเจ้าทรงพอพระทัย
อย่าเชื่อด้วยความลำเอียง อย่าเลี่ยงละบางส่วนไว้
ตีความเอาตามแต่ใจ หาใช่เรียกว่าเชื่อฟัง – Hess

ไม่มีข้อแก้ตัวใดๆที่ฟังขึ้น
เมื่อเราไม่ใส่ใจพระเจ้า